Earth-Matters: ‘Gnostische kosmologie en de Archonten…’ door Sanne Dijkstra, 4 december 2015

Earth-Matters: ‘Gnostische kosmologie en de Archonten…’ door Sanne Dijkstra, 4 december 2015

 

 

De gnostici waren de sjamanen en zieners van vroeger. Ze specialiseerden zich in de kosmisch filosofische werkelijkheid; het grotere plaatje. Waarom is alles zoals het is en hoe werkt het? In dit artikel gaan we dieper in op hun kosmologie, het ontstaan van de Aarde en de Archonten.

Dit artikel is een vervolg op de introductie in de gnostiek van vorige week. Heb je die gemist? Kijk dan hier: ‘Onze vergeten geschiedenis‘.

In de gnostische kosmologie is er geen big bang, net als in bijvoorbeeld het Hindoeïsme en Boeddhisme. Ze zien de wereld van vorm en materie als een uitvloeisel van een niet-fysieke structuur van puur bewustzijn; de originator, ‘the Source Field’ volgens David Wilcock, of beter bekend als het nulpuntsveld, de ether.

De bron van alles, de originator, is niet een opperwezen wat over ons oordeelt. Het is het levensgevende energieveld dat iedereen onvoorwaardelijk voorziet in oneindige liefde en energie. Het is bewustzijn in zijn puurste vorm.

Bewustzijn drukt zich in steeds complexere vormen uit in materie. Nieuwe elementen (noviteiten) herrijzen continu in een singulariteit uit deze achterliggen structuur. Elke singulariteit heeft als doel het grote geheel te optimaliseren.

De biljoenen sterrenstelsels in het Universum ontstaan vanuit dezelfde oersubstantie dat zich door hen heen manifesteert. Het onthult daarmee niet zichzelf, maar de oneindige noviteiten waartoe het in staat is. (1)

Aeons

De bron van alles, de originator, is zelf roerloos. Het is oneindige liefde en brengt zelf geen vorm voort. Niet op een directe manier althans. De gnostici zagen dat in plaats daarvan het grote geheel generatieve krachten creëert die het opwekkende vermogen hebben.

Deze opwekkende of generatieve krachten heten Aeons. De originator geeft zijn kracht en oneindige liefde aan de generatieve krachten, de Aeons, om werelden te scheppen. Ze scheppen deze werelden door Annoia; spontane vrije creatieve wil.

Emanatie

De generatieve krachten doen vervolgens precies datgene wat de originator heeft gedaan. Ze bieden een omgeving van waaruit noviteit kan herrijzen op een onvoorwaardelijke manier. Alles vloeit uit elkaar voort in een oneindig proces van creatie, emanatie genaamd. Dit proces van emanatie wordt door de gnostici ook wel dromen genoemd. Het is een zelfordenend en zelforganiserend systeem.

Pleroma – Kenoma

Het centrale punt van waaruit deze emanatie komt is het galactische centrum van ons sterrenstelsel, de Melkweg. Het stille centrum heet de Pleroma en daaromheen draait de platte schijf met fysieke werelden, de sterren, in de Kenoma.

Binnenin de Pleroma is alles vervuld tot zijn volledig potentieel. Buiten in de Kenoma heerst vormloze chaos. Duisternis kan alleen bestaan in de buitenste gebieden van de Kenoma. Verder naar het midden kom je dichter bij het oneindig liefdevolle potentieel en alles daarbij in de buurt wordt als een grote molen gemalen tot het zijn volledige potentie bereikt heeft.

De Aeons sturen hun creatieve wil, Annoia, vanuit de Pleroma in de Kenoma en manifesteren – of dromen – daar werelden. Hier op aarde leven we als het ware samen met elk dier en mens in de droom van de Aeon. Onze Aeon heet Sophia, Moeder Aarde, Gaia. Wijsheid is haar signatuur. De Aarde bevindt zich in de buitenste gebieden van de armen van de Melkweg, en we zijn op weg naar binnen. De ontwikkeling van bewustzijn vindt als het ware plaats als een spiraalvormige weg van de buitenste armen steeds verder naar binnen, richting het centrum van de Melkweg.

Sophia mythe

Een van de meest indrukwekkende onderdelen van de gnostische geschriften is het verhaal van godin Sophia. Het is het kosmisch filosofisch verhaal van hoe de goddelijke energie Sophia zich manifesteert tot de Aarde.

Steeds meer mensen komen erachter dat de Aarde een daadwerkelijk levend wezen is, ook wel Gaia genaamd. Wie is ze nou werkelijk? De gnostische geschriften geven hierin een unieke uitleg die nergens anders te bekennen is. Ontmoet Moeder Aarde, Sophia, ‘The Great Mother’.

Creatie Moeder Aarde

Vanuit de Pleroma, het galactische centrum, ontstaat een singulariteit. De singulariteit bevat de potentie voor het ontstaan van noviteit, de anthropos. De anthropos is het menselijke template.

Twee Aeons, Thelete en Sophia, configureren de singulariteit met een serie talenten en eigenschappen en projecteren het in de armen van de Melkweg. Het nestelt zich in de moleculaire wolk, de Orion Nevel.

De kosmische stromingen dansen in het Universum en noviteit ontstaat. De kosmische dans van Shakti en Shiva wordt verenigd in het heilige huwelijk: Hieros Gamos.

De creatie van werelden verloopt normaal altijd door de paring van twee Aeons. En de Aeons gaan niet voorbij aan de grens van de Pleroma. Bij Sophia, Aarde, gaat het echter anders. Betoverd door de mogelijkheden van de Anthropos drijft Sophia verder weg van het centrum van de Melkweg, de Pleroma. Ze stort zich in de buitenste armen van de Melkweg en creëert door haar onverwachte maneuvre chaos. Door de impact van haar actie en de chaos die hieruit ontstaat, ontstaan er anorganische wezens, de Archonten. Dit had Sophia niet verwacht. De Archonten ontstaan niet in contact met de Pleroma en zijn een soort van afwijking.

Dan wordt er een nieuwe ster, waar de Anthropos in genesteld is, uit de nevel geboren. Het wordt de centrale zon van het zonnestelsel. Onze zon. Vervolgens manifesteert Sophia zich verder in aardse vorm. De organische planeet, bewust van zichzelf en vol gevoel, Moeder Aarde.

Sophia ervaart veel pijn, verwarring, verdriet en angst als ze transformeert tot de aarde. Haar ongeremde acties zorgen ervoor dat het ontstaan van de Aarde en de Anthropos moeilijk verloopt. De andere Aeons in de Pleroma zijn zich bewust van haar moeilijkheden en sturen Aeon Christus naar de Aarde om haar te helpen. Door de Christusenergie stabiliseert de Aarde meer.

Nu is Sophia totaal geïdentificeerd met de levensprocessen hier op Aarde. Sophia voelt zich alleen en verlaten. Dit is een wereld waar een specifieke tak van Anthropos, de hedendaagse mensheid, leeft zonder de normale begiftiging van twee Aeons: Sophia en Thelete. De verbinding met de Pleroma is daardoor ver weg. (2)

Archonten

Misschien wel het meest bizarre onderdeel van de gnostische geschriften is de vermelding van de Archonten. Net zoals moeilijke emoties in onszelf: boosheid, jaloezie, angst en verdriet, moeilijk te accepteren zijn. Zo zijn negatieve zaken in de wereld waarin we leven ook lastig te accepteren. De Archonten zijn hierin wel het meest moeilijke en controversiële onderwerp dat bestaat. Het onderwerp komt niet alleen in de gnostische geschriften voor. In de Zuid Afrikaanse cultuur worden ze wel de Zuswazi of Imbulu genoemd, in het Midden‐Oosten de Djin en in oud Europa kennen we ze als de demonen.

Net zoals de moeilijk zaken in ons persoonlijke leven, gaan we ook dit onderwerp liever uit de weg. We hopen dat het vanzelf voorbij gaat, of dat iemand ons komt redden. Zo geloven we liever de verpakking op al het ongezonde eten in de supermarkt en houden we vast aan beperkende geloofsovertuigingen, omdat onze angst om te veranderen nog veel groter is.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen bezig de moeilijke en donkere kant van het leven in het licht te zetten. Daarmee komt ook het gesprek over de ‘Archons’, negatieve mind parasieten, tersprake.

Onderwerp der onderwerpen

Het is volgens Don Juan uit de boeken van Carlos Castaneda het “onderwerp der onderwerpen”. Het is het meest verbijsterende en breinbrekende onderwerp ooit, en de gnostici hadden er zich in gespecialiseerd. In het boek De actieve kant van oneindigheid gaat Don Juan in op de Archonten. Hij noemt ze de Flyers. De Flyers jagen op de mensheid. Ze leven van onze energie, zonder dat wij dit doorhebben.

Ontstaan

In de gnostische geschriften staat beschreven hoe door een dwaling van Sophia, in het creatieproces van Aarde, de Archonten zijn ontstaan. Ze zijn ontstaan buiten de liefdevolle kern, de Pleroma. Ze missen hierdoor de verbinding met de oneindige liefde vanuit de Pleroma, en daardoor missen ze intentionaliteit. De creatieve creatiekracht Annoia hebben ze niet en ze kunnen alleen creëren door na te maken. Hun vermogen tot imiteren wordt wel ‘fantasia’ genoemd, en hier zijn ze absolute meesters in.

De Archonten creëren namaakwerelden zonder verbinding met de Universele levensenergie. Deze wereld wordt wel de Stereoma genoemd. Ze gebruiken misleiding en deceptie om ons te doen geloven dat deze wereld de echte wereld is. Dit doen ze omdat ze onze creatieve wil, Annoia, nodig hebben. Zelf zijn ze immers afgesloten van de Universele levensenergie. Als wij angstig zijn geven we energie weg, en hier leven zij weer van.

Soorten Archonten

In de geschriften wordt onderscheid gemaakt tussen twee soorten Archonten. Je hebt de Grey-achtige wezens die eruit zien als een ongeboren foetus, en later is er een leider-type ontstaan dat eruit ziet als een reptielachtig / draconisch wezen. De Greys zijn onderdanig aan deze wezens. De Draco wordt ook wel de Demiurg genoemd, Yaldabaoth en is de valse Creator god. Hij ziet zichzelf uit vergissing als de alleenheerser in het Universum.

De gnostici waren getraind om de invloed van de kosmos in menselijke psyche te herkennen. Hierin zagen ze dat iets niet klopte. Zo is de kosmische invloed van de Archonten terug te vinden in beperkende geloofsovertuigingen, wetenschap en religies; het idee dat wij meester zijn over de natuur en dat we de natuur niet nodig hebben. Denk aan organisaties zoals Monsanto. Het genetisch manipuleren van mensen, voedsel en dieren en het ondergaan van plastische chirurgie omdat je jezelf lelijk vindt, zijn typisch Archonistische invloeden in de huidige wereld.

Ook de burgeroorlogen in Rwanda en Congo, waarin duizenden mensen op de vlucht gaan en sterven, zijn onder invloed van Archonten ontstaan. Ze voeden zich van de energie die vrijkomt als er grote groepen mensen in paniek zijn en vermoord worden.

Gnostische Illuminatie

Ook binnen de oorspronkelijke gnostici is de archon-energie doorgedrongen en heeft er zich een afsplitsing voorgedaan. Een bepaalde groep, de Gnostische Illuminatie, begon zichzelf steeds meer als de redder en heerser van de mensheid te zien.

Ze kregen het idee dat de mensheid niet voor zichzelf kon zorgen en dat we iemand nodig hadden die vertelde wat we moesten doen. Ze hadden geen vertrouwen meer in het menselijke potentieel. Vanuit dit gebrek aan vertrouwen zijn verschillende sociale strategieën ontstaan, zoals het koningschap en overheidsinstellingen.

Andere groepen gnostici die wel in lijn waren met het oorspronkelijke goed, hebben altijd geprobeerd de balans te herstellen om een positieve verandering teweeg te brengen.

Alles is één

Uiteindelijk is natuurlijk geen enkele groep of individu minder, beter, slechter, waardiger, belangrijker of onbelangrijker dan de Archonten, buitenaardsen, engelen, illuminatie, God of wie dan ook. Wij zijn allen één. Het Universum waarin we leven is één groot kosmisch wezen en alles is met elkaar verbonden. Alles en iedereen heeft bestaansrecht. We leren van elkaar.

Zo zagen de gnostici het ook. Ze zagen dat er uiteindelijk geen verdeeldheid in de Pleroma is. Ze zagen de Archonten dan ook niet als iets kwaadaardigs, maar als onze verdwaalde broeders binnen het Universum.

Uitdaging

De Archonten zien deze eenheid niet en zien zichzelf als de Creator van het Universum. Vanuit die visie van gescheidenheid en verdeeldheid denken ze het recht te hebben om voor ons te bepalen, om ons leven te beïnvloeden.

De Archonten bieden ons daarmee de grootste uitdaging die er is. Ze hebben namelijk alleen invloed op ons als wij onze energie niet behouden. Door het cultiveren van Annoia, vrije wil, groeien we in bewustzijn en leren we steeds beter om onze energie te behouden. Angst, en daarmee ook de Archonten, hebben dan minder invloed op ons. We groeien in liefde en bewustzijn.

Huidige wereld

We zijn met de Aarde steeds verder op weg naar het galactische centrum van ons sterrenstelsel, de Pleroma. Hiermee groeien we in bewustzijn. Deze groei van bewustzijn is duidelijk te merken. Oude vergeten kennis komt weer tot onze beschikking, beperkende systemen worden gezuiverd en mensen zijn weer opzoek naar het licht.

Wij als mensheid, de Anthropos van Sophia, hebben een unieke rol in dit kosmische spel. Wij zijn uit de singulariteit van Sophia voortgekomen en het is aan ons om dit proces voort te zetten. Het scheppingsverhaal is nog niet afgelopen. Sterker nog, we zitten er middenin.

Als we vanuit onze creatieve wil, Annoia, nieuwe noviteiten creëren en niet vervallen in het achteloos repeteren en kopiëren van wat het systeem ons opdraagt, kunnen we onze plek in de kosmos hervinden. Daarmee definiëren we niet alleen onze eigen plek, maar ook die van Sophia. Dat is de taak die wij als mensheid hebben.

De gnostici zagen dat de weg naar heeling en verlichting door de Aarde loopt. Wij zijn het contact met Moeder Aarde en onszelf verloren. We hebben onszelf en haar daar veel pijn mee gedaan en nu zijn we op weg terug. Door weer in contact met Sophia te treden, genezen we niet alleen onszelf en haar, maar komen we er ook achter wie we werkelijk zijn. Het is als het volwassen worden van een kind, de Anthropos.

Onszelf genezen en het contact aangaan is niet altijd even gemakkelijk. De rituelen en mysteries brengen ook de moeilijke emoties naar boven. De angst, pijn en verwarring die Sophia ervoer bij het manifesteren van de Aarde, zit ook in ieder van ons. Elke keer als we hier ruimte aan geven zal het gemakkelijker worden. Het blijft wel belangrijk om er ruimte voor in te blijven nemen. Dat is precies waar de rituelen en mysteries over gaan.

Hedendaagse gnostische revival

Het idee dat heidenen en pagans barbaren waren die aan orgies en offers deden, is natuurlijk erg achterhaald. Met de kennis van nu waren deze groepen juist zeer intelligente mensen die in contact stonden met zichzelf en Moeder Aarde. De rituelen en mysteries die ze deden komen ook in de huidige spirituele gemeenschap steeds meer voor.

Overal ontspringen deze oude mysteries en rituelen in een nieuw jasje. Er zijn tal van weekenden, festivals, retraites, avonden en dagen waarin je kunt leren om de verbinding met jezelf en Moeder Aarde te herstellen. Of het nu tantra, meditatie, sjamanisme, dansen, zingen, sharing of entheogene rituelen zijn, alles is tegenwoordig mogelijk. We kunnen haast spreken van een heuse gnostische ‘revival’.

Waar vroeger de mysteries nog een meer besloten karakter hadden, is er met de komst van internet veel meer openheid ontstaan. Iedereen die wil heeft toegang tot deze oeroude rituelen. Het is populairder dan ooit. Festivals als Hieros Gamos, Open‐Up en het Eigentijdse Festival trekken jaarlijks honderden bezoekers. Elke weekend zijn er in elke plaats retraites en rituelen aan de gang. Mensen vieren de maanstanden weer en mannen en vrouwen zoeken elkaar op in ‘tribe gatherings’.

We leven in een prachtige wereld! En het wordt alleen maar mooier. Steeds meer mensen durven het contact met zichzelf en Moeder Aarde aan te gaan. Wij voeren als mensheid het heilige huwelijk van de Aeons in het klein uit. Alles is een fractaal.

Het is de kunst om, net zoals de Aeons, onvoorwaardelijk te leren geven, alles volledig te accepteren zoals het is en een bedding te vormen van waaruit Annoia kan ontspringen en noviteiten kunnen ontstaan. Laat je inspireren, be creative.

Namasté, Sanne

Gebruikte bronnen en inspiratie

(1) John Lamb Lash, Not in His Image, pagina 158

(2) John Lamb Lash, Not in His Image, Pagina 187

Bron: http://www.earth-matters.nl/11/11837/verborgen-nieuws/gnostische-kosmologie-en-de-archonten