Deel 1.4 van…. ‘Verslag van de Oude Aarde Break-Away-Civilisatie Onderaardse RaadsVergadering & SSP Alliantie, Deel I…’ door Corey Goode / GoodETxSG, 23 september 2015

Deel 1.4 van…. ‘Verslag van de Oude Aarde Break-Away-Civilisatie Onderaardse RaadsVergadering & SSP Alliantie, Deel I – “De Honeycomb Aarde” – Vergaderingen van 3 en 4 september 2015…’ door Corey Goode / GoodETxSG, 23 september 2015

Deze informatie die Corey Goode / GoodETxSG in dit verslag en zijn andere verslagen geef, kan voor mensen die hier geen kennis en ervaring mee hebben zeer vreemd en ongeloofwaardig overkomen.

Gebruik uw eigen onderscheidingsvermogen, oordeel niet maar voel wat er met uw hart resoneert. Een van de belangrijkste boodschappen die Corey Goode middels deze verslagen geeft is: Wees liefdevoller en mediteer…

Door meditatie maakt u een beter contact met uzelf. Door een liefdevollere houding een beter contact met anderen. Beide verhogen uw eigen trillingen, frequentie…

Audiolink (Engelstalig):

Deel 1.4

Ze besloten om te beginnen met zichzelf te presenteren als ET’s uit andere sterrenstelsels toen de oppervlakte bevolking technologisch meer ontwikkeld werd.

Ze zeggen dat ze dit zullen blijven doen om de mensen met wie ze contact maken naar de sterren te laten blijven kijken, in plaats van onder hun voeten.

Ze verklaarden verder dat onze recente onthulling over hun activiteiten zullen worden tegengegaan met tegenstrijdige informatie en communicatie die zij aan hun oppervlak contacten zullen geven.

De ingeplante desinformatie geeft aan dat er inderdaad bedriegers zijn, maar die zijn in contact met de echte ET groep, terwijl de andere contacten alleen communiceren met bedriegers.

(Voor alle duidelijkheid, dit impliceert niet dat alle contacten onder deze categorie vallen. Het aantal is echter vrij groot. In deel 2 van dit verslag zal ik het gebied beschrijven dat mij was getoond waar honderden van hun volk op hun rug lagen en mensen op het oppervlak bereikten met hun gedachten. Ze hadden een aantal extra programma’s waar ze in hun voertuigen fysiek contact maakten met de burgers aan de oppervlakte.)

Ze zeiden dat ze dit gebruik zullen blijven voortzetten totdat aan bepaalde voorwaarden is voldaan.

Een van die voorwaarden is dat de oppervlakte bevolking het huidige controle systeem moet verwijderen, dat wordt gerund door dezelfde ET groepen die zij hebben tegengewerkt.

Ten tweede zullen ze ook moeten zien dat de oppervlakte bevolking zijn barbaars, onbeschaafd gedrag en genetische programmering heeft overwonnen.

Zij verklaarden dat zij niet optimistisch zijn dat we zullen kunnen bereiken, zelfs met de voortdurende energetische veranderingen of terugkeer en bijstand van de Wachters (Guardians). Dit was heel verrassend om te horen, omdat zij kennelijk naar de Sphere Alliance verwezen als de Wachters.

[David Wilcock vertelde me dat de “Wet van Een” series (The Law of One) aangaf dat hun beschaving in een zeer vergevorderd stadium was ten opzichte van hun oorspronkelijk ontstaan op onze planeet Venus, 1,2 miljard jaar geleden.

Sinds dat ik door de Sphere Alliance persoonlijk gevraagd ben de Wet van Een te lezen, is dit een zeer interessante correlatie. David zei dat het een “game changer” (spelveranderaar) dat veel losse eindjes van het verhaal met elkaar
verbindt.

Het Oude Builder Ras (de Guardians) liet in ons gehele zonnestelsel een uitgebreide collectie van piramides, obelisken en andere dergelijke structuren achter, vaak gemaakt uit een glasachtige legering van transparant aluminium. Een
verscheidenheid van deze artefacten bestaan ​​nog steeds binnen enorme holtes onder het aardoppervlak.]

Deze onderaardse groepen hebben de indruk dat na een volledige onthulling gebeurtenis en de verwijdering van de manipulerende buitenaardsen van ons zonnestelsel, het voor ons nog vele generaties zal duren om te genezen en als een beschaving te evolueren.

Alleen dan zullen we in staat zijn om als gelijken open contact te hebben met hun beschavingen.

Ze waren niet echt enthousiast over de vorming van deze nieuwe raad, of het bereiken van de SSP Alliance Raad om te verzoeken om contact met de net teruggekeerde “Guardians”.

Blijkbaar waren de Wachters (Guardians) niet van plan om zelf met hen contact op te nemen. Als ze op de een of andere manier toegang wilden, moesten ze samenwerken als een team.

Ze verklaarden botweg dat ze dit onder dwang deden. Hun alliantie werd gedwongen te bestaan door de enorme hoeveelheid problemen die ze hadden. Hierbij inbegrepen het dodelijke verzet die ze ondervonden van verschillende ondergrondse ET vluchtelingen en “oude voor-menselijke Aardse rassen” (pre-human).

Hun problemen werden nog verergerd door het recente verraad waarvan ze te lijden hadden door bepaalde geheime genootschappen en koningschappen van de oppervlakte bevolking.

Zij verklaarden dat ze zich er goed van bewust waren dat verschillende leden van de SSP Alliance waren betrokken bij misdaden tegen de menselijkheid voordat ze weg vluchtten – om de activiteiten van de diverse ET en gemengde groepen van het oppervlakteras te weerstaan.

Ze waren terughoudend om een oordeel over ons te hebben, en over ons standpunt, net zoals wij terughoudend zouden moeten zijn om een oordeel over hen te hebben en over hun standpunt.

Dit was een duidelijke patstelling waarmee we niet verder kwamen. Gonzales stond op en snel boog zijn hoofd naar elk van de mensen die rond de tafel zaten en hadden gesproken.

Hij ging weer zitten, leunde naar me toe en fluisterde: ‘Dat ging goed, nietwaar?”

Ik gaf geen antwoord, want ik zat daar met al deze informatie die ik net had gehoord en die door mijn hoofd stroomde. Ik probeerde om het te verbinden met de gevestigde kennis die ik had opgedaan met de Smart Glass pads en de ontmoetingen met diverse andere groepen.

Veel hiervan was nieuw, of in ieder geval veel gedetailleerder dan alles wat ik eerder had gehoord. Ik was ook benieuwd hoe nauwkeurig het allemaal was, omdat het afkomstig was van een groep die had toegegeven dat zij de oppervlakte bevolking van de Aarde al vele duizenden jarenlang bedriegt..

Dit zijn inderdaad tijden voor ieder van ons om nieuwe informatie op een dieper niveau te onderscheiden dan onze gevestigde overtuigingen. Het is duidelijk dat het voor ons om veel meer gaat dan praten en beloftes om in staat te zijn om mensen te vertrouwen die hebben toegegeven dat zij ons bedriegen, en die alleen maar een alliantie hebben gevormd uit angst voor hun eigen vernietiging.
Ik was diep in gedachten verzonken toen ik wat stemmen hoorde die wel een mijl ver klonken. Iedereen rond de tafel stond op en plaatste de kappen terug op hun hoofd, dus deed ik snel hetzelfde.

Elk van de zeven groepen uitte een korte verklaring in deze oud-Akkadische taal. Toen begonnen aan te treden bij de enige deur naar de zaal – deze “Schoot van Isis”.

Niemand sprak, en alles wat je kon horen was het geschuifel van voeten en gewaden terwijl ze wachtten op de gastheren om iedereen uit de ruimte te laten gaan (dismiss).

Na een paar momenten, begon iedereen langzaam door de deur te gaan. Ik was nog steeds in mijn hoofd bezig met alle informatie die ik had net gehoord.

We gingen allemaal onze weg terug zoals we gekomen waren, door de reeks wenteltrappen, kronkelingen en bochten. We keerden terug naar waar we ons oorspronkelijk hadden bevonden in de hoofdgang.

Nu gingen we al lopend een lichte helling op naar de ruimte met de ceremoniële waterpartij. Dit zou ons dan direct terug leiden naar de zeer grote koepelvormige ruimte waarin ik aanvankelijk was aangekomen.

Ik bereidde mezelf mentaal voor om terug in de reinigingsruimte te gaan en geconfronteerd te worden met de mogelijkheid van een volgend scenario van publieke naaktheid – dit keer met een veel groter publiek.

Toen zag ik dat de groep voor ons de deur naar de ruimte passeerde en rechtdoor ging, en rechtstreeks naar een andere grote koepelvormige ruimte.

Net toen ik een zekere mate van opluchting voelde, voelde ik een tik op mijn linkerarm van Gonzales.

Ik keek achterom en zag een paar stappen achter me stoppen. Hij stond daar samen met twee van de opmerkelijke vrouwen uit de groep gastgevers.

Hij keek langs me heen naar de rest van de groep, terwijl zijn vinger op zijn lippen hield. Hij liet duidelijk merken dat hij wilde dat ik stil was.

Ik keek weer terug en kon zien dat er heldere lichtflitsen uit de grote koepelvormige ruimte kwamen waarin de rest van de groep naar toe was gegaan.

Ik draaide me om en ging naast Gonzales staan. Hij stond daar rustig op zijn gemak, met één hand zijn pols vasthoudend.

Ik had al gemerkt dat een van de vrouwen af en toe naar me keek. Nu had ik het gevoel dat ze iets te zeggen had.

Zodra de lichtflitsen aan het einde van de hal ophielden, stapte de vrouw die mij bij aankomst had begroet en de kledingstukken in de reinigingsruimte aangaf naar voren.

Ze zei: “Kom met me mee. Ik heb een persoonlijk verzoek”. Ik had te horen gekregen dat de delegatie een bezoek aan elk van hun lokale domeinen zou brengen en een aantal van hen zou terugkomen voor een zuivering of reinigingsceremonie en ik zou me kunnen voorstellen om hun kleren weer op te halen.

Gonzales keek me met een verwarde uitdrukking op zijn gezicht aan. Omdat ze me direct had aangesproken, vertelde ik haar dat ik zou blij zou zijn om haar verzoek te horen.

Ze glimlachte en zei: “Loop met me mee.” Ze begon in de richting van de grote ruimte te lopen waarin ik was aangekomen.

Gonzales en de andere vrouw liepen samen achter ons aan, ongeveer zo’n vijf stappen. Ik verwachte een verklaring, of om het verzoek te horen, maar in plaats daarvan liepen we enige tijd in stilte.

We liepen door de grote koepelvormige ruimte aan het einde van de gang, gingen dwars de ruimte door en gingen de deur aan de andere kant door.

De ruimte was nu leeg. Er stonden geen schilwachten bij de vier deuren.

We gingen een andere gang naar beneden in die meer deuren had dan de vorige. Ik vergat helemaal om stappen en deuren te tellen, of enige andere methode van inlichtingen verzamelen die we als standaard procedure (SOP) in een nieuwe faciliteit moesten doen.

Ik kon zien dat ze iets serieus te vragen hadden. Allerlei dingen gingen door mijn hoofd. Ik was waarachtig zenuwachtig over waartoe dit allemaal zou kunnen leiden. Dit leidde mijn gedachten af ​​van alle nieuwe gegevens die ik een ​​paar minuten eerder had geprobeerd te verwerken.

Iedere ruimtes in de gang had een soort van energieveld of “hard licht” die het mij belette om naar binnen te kijken.

Uiteindelijk stopten we na een paar bochten voor een van de deuren in de gang. Ze tikte op haar hanger, en de deur werd doorschijnend. Vervolgens kon ik in de ruimte kijken.

Het bleek een ​​soort van lounge of privévertrekken te zijn van wat ik vanuit de deuropening kon opmaken.

Ze keek naar Gonzales en zijn begeleidster, en zei: “Blijf hier”. Toen liep ze naar binnen, draaide zich om en keek me aan.

Ik keek naar Gonzales, die nog meer in de war leek. Ik liep toen met haar de ruimte in. Ze tikte op haar hanger en de energie barrière verscheen weer in de deuropening.

Omdat ik een introvert ben en een beetje verlegen met vrouwen die ik niet goed ken, begon ik me nerveus en een beetje oncomfortabel te voelen.

Ze begon toen telepathisch met mij te communiceren. Ze vroeg me om mezelf te ontspannen. Ze wilde weten of ik een jeugdervaring met haar zou willen delen.

Ze begon met te communiceren dat er een zeer speciale plek is voor haar volk dat al vele honderden jaren voor hen verboden is.

Ze communiceerde dat een niet-menselijke ondergrondse groep van deze plaats bezit had genomen.

Ze zijn een oude soort die oorspronkelijk op de aarde thuis horen, welke zij de “Dal-Azag” noemen (Feathered-Serpents = Gevederde Slangen).

Ze stuurde me een mentaal beeld van één van hen. Hoewel ik nooit een interactie met één van hen heb gehad, herkende ik hen van een database ik op een smart-glass pad had bekeken als Raptors.

Zoals ik al eerder zei, dit zijn enkele van de meest hardnekkige en gevaarlijke ondergrondse groepen waarmee we worden geconfronteerd. Voor ons lijken ze er afschuwelijk uit te zien. Ze zijn vleeseters, zeer agressief en zullen mensen aanvallen en opeten als zij ze zien.

Ze liet me een beeld zien van één van hun heersende kaste. Dit ras heeft verenpluimen langs de achterkant van hun hoofd en nek, bijna net zoals de kuif van een vogel (hanenkam).

Ik had gelezen hoe ze zich net als vogels op een schokkerige manier verplaatsen. Nu, haar mentale beeld gaf me een veel duidelijker beeld van hoe ze eigenlijk verschijnen en bewegen. Het was zeker verontrustend.

Ze communiceerde dat dit ras een nauwe alliantie heeft gehad met een aantal facties (groeperingen) van de menselijke beschaving op het oppervlak.

Deze wezens hebben ​​deze oppervlakte groep toegestaan om zich neer te wagen in hun domein. Echter, dit ras vereiste een geschenk van menselijk vlees, net als in de tijd voordat de Spanjaarden het land erboven veroverden.

Deze menselijke geheime genootschappen van de oppervlakte had geen morele wroeging tegen het hen voorzien van dergelijke geschenken.

Ik had dit alles eerder gehoord. Hoewel het verschrikkelijk was, was ik niet geschokt. Andere groepen hebben een soortgelijke regeling.

Ze kwam uiteindelijk tot het deel dat mijn eigen onmiddellijke aanwezigheid betrof.

Ze was zich er goed van bewust dat toen ik een puber was, ik mee naar een diepe kristallen grot werd meegenomen waar ik te horen kreeg dat de kristallen levend waren. Ik was op dat moment met een groep andere kinderen.

Ons werd verteld om de kristallen niet aan te raken, omdat het hen zou schaden of ze zouden ons kunnen schaden. We werden gevraagd om te proberen telepathisch met de kristallen te communiceren.

Ik was een van de velen geweest die in staat was om succesvol te communiceren met deze kristallijnen levensvormen.

[David Wilcock heeft gedeeld dat dit een andere intrigerende correspondentie is van de Wet van Een informatie. De serie vertelt ons dat toen de aarde voor het eerst werd klaargestoomd voor menselijk leven, werden hyper geavanceerde kristallen in de aarde geplaatst die hun eigen vorm van bewustzijn hadden (sentience).

De Wet van Een zei dat deze kristallen waren bedoeld om te werken zoals waar we nu aan zouden denken bij Internet servers. Zij beantwoorden de geestelijke (spirituele) oproepen die mensen doen wanneer ze beginnen te ontwaken.

De kristallen zijn geprogrammeerd om mensen te stimuleren meer liefdevol te zijn en te mediteren. Deze berichten zullen verschijnen worden in een variëteit aan vormen, waaronder dromen, synchroniciteit en visies.

Als deze aanwijzingen dan worden gevolgd, geven de kristallen een signaal aan meer geavanceerde welwillende groepen om binnen te komen en te zorgen voor veel genuanceerder en gedetailleerde spirituele instructies.

Toen David Wilcock me dit vertelde was ik deze informatie nog nooit eerder tegengekomen. Het was een van de tientallen fascinerende wisselwerkingen (correlaties) die ontstonden nadat we begonnen met elkaar te praten.]

Ik communiceerde terug dat ik me de ervaring herinnerde. Ik stuurde haar een mentaal beeld van de grot en de vreemde aurora van de energie die ik rond de kristallen zag.

Ze sloot haar ogen en glimlachte. Een grote traan rolde over haar fijne wang.

Ze vroeg of ik mijn volledige herinnering aan die ervaring met haar zou willen delen. Ik was niet zeker wat ze bedoelde. Ik vroeg haar wat dit zou inhouden.

Ze communiceerde dat het nodig was dat ze mijn handen zou vasthouden, en dat het nodig was om mijn geest voor haar te openen.

Ze communiceerde dat daarmee haar geest zou worden opengesteld voor mij. Dit werd onder haar volk beschouwd als een zeer intieme daad van delen.

Ik communiceerde dat ik het niet plezierig vond om mijn geest zo volledig voor iedereen te openen, en dat ik zou respectvol zou moeten weigeren.

Ze legde uit dat ze een hogepriesteres is, en dat ik haar een geschenk zou geven dat ze vervolgens kon delen met anderen.

Het zou ook een lange weg zijn om het vertrouwen tussen onze mensen te bewerkstelligen, want er was zo weinig geweest dat we hen tot nu toe in onze onderhandelingen hadden kunnen bieden.

Ze communiceerde dat de resterende informatie die ik had van mijn ervaring bij deze kristallen heel belangrijk voor hen was.

Ik draaide me om en liep de ruimte rond. Het was een mengelmoes in mijn hoofd van dit alles, en ik berekende verwoed hoe dit op een aantal manieren fout zou kunnen gaan.

Als ik mezelf op deze manier zou openen aan een vreemde vrouw die ik net had ontmoet, uit een cultuur die vijandig (antagonistisch) naar de meesten van ons was geweest, tot onze gemeenschappelijke vijanden hen tot een alliantie dwongen, hoe zal ik dan in de toekomst worden vertrouwd met gevoelige informatie?

Mijn verhouding met de SSP Alliance Raad was op zijn best gezegd al zwak. De sfeer wezens (sphere beings) leek veel meer vertrouwen in mij te stellen dan wie dan ook dit deed.

Ik vroeg haar eerbiedig of ik met Gonzales kon overleggen voordat ik haar mijn antwoord gaf.

Ze draaide onmiddellijk om verwijderde de belemmering voor de deur, en nodigde Gonzales uit de ruimte binnen te komen. Vervolgens verontschuldigde ze zich en stond buiten.

Gonzales vroeg, “Zo, wat is hier aan de hand?” Hij keek rond aandachtig toen hij dit zei.

Ik vertelde hem de details van deze “persoonlijke gunst”die aan mij werd gevraagd, en van mijn operationele veiligheid (OPSEC) en mijn zorgen over mijn persoonlijke soevereiniteit.

Hij vertelde me dat hij mijn zorgen begreep, en dat de SSP Alliance bepaalde operationele details vanwege veiligheidsbeleid niet met mij had gedeeld.

Hij zei dat ik toestemming kreeg (clearing) om verder te gaan, tenzij er “SBA” (Sphere Being Alliance) informatie was of persoonlijke ervaringen met Raw-Tear-Eir die ik vertrouwelijk wilde houden.

Ik zei tegen Gonzales dat ik er erg ongemakkelijk mees was om dit te doen. Echter, ze had medegedeeld dat het voor hun mensen zeer belangrijk was.

Ik zei dat dit het enige leek wat we hen hadden te bieden waar zij momenteel geïnteresseerd in waren – tenzij het allemaal een list was in mijn hoofd te komen en naar iets anders te zoeken.

Gonzales zei dat dit zeker niet het enige was wat we hen aan te bieden hadden.

Ze zouden deze nieuwe raad niet hebben gevormd en buiten hun gewoonlijke handelswijze treden om ons uit te nodigen als we geen waarde voor hen hadden – of ze nu bereid waren om dit toe te geven of niet.

Hij zei dat ik niet aan hem rapporteer. Zelfs als ik dat deed, zou hij me niet de opdracht geven om met dit door te gaan als ik me zo sterk er tegen zou voelen.

Hij zei dat het helemaal aan mij is, maar dat het nuttig zou kunnen zijn als het delen van informatie in twee richtingen gebeurt. Ik zou iets kunnen leren wat zeer nuttig voor de SSP Alliance kan zijn.

Zuchtend vertelde ik hem dat ik met haar zou praten. Ik vroeg hem om haar alsjeblieft naar binnen te sturen op zijn weg terug.

Ze kwam vlug weer in de ruimte terug. Ze boog snel haar hoofd en keek aandachtig in mijn ogen.

Ik communiceerde met haar dat ik verder zou gaan met haar “Vulkanisch samengaan van geheugen” (Vulcan mind meld) als een teken van vertrouwen en goede trouw tussen onze mensen. Ze was zichtbaar blij.

Ze liep naar de muur en kwam dan terug met een kristallen beker. Het was gevuld met een amberkleurige vloeistof.

Ze nam een ​​slok en bood het aan mij. Ik vroeg haar of het een of andere soort geneesmiddel was.

Ze communiceerde terug dat het de “Elixir van Isis” was en een wijn was gemaakt van een zeldzame bloem die alleen in het ondergrondse gebied groeit.

Ze nam nog een slok en gaf de beker aan mij. Ze deelde mee dat het niet noodzakelijk was voor het proces, maar werd beschouwd als een deel van de gebruikelijke ceremonie.

Ik vertelde haar dat ik hoopte dat ze niet beledigd zou zijn als ik weigerde. Vervolgens heb ik gaf de beker aan haar terug.

Ze glimlachte, nam een ​​paar slokjes van het elixer en plaatste het vervolgens op een tafel. De tafel stond naast de twee stoelen, en was naast iets dat ofwel een bank of een soort van klein bed was.

Ze vertelde me om te gaan zitten en het me gemakkelijk te maken..

Ze leek heel wat meer ontspannen te zijn nadat ze dit uiteraard krachtige elixer had gedronken.

Ik ging zitten. Ze geleidde de andere stoel zo dat die precies tegenover de mijne stond.

Toen ging ze in de stoel zitten. Ze schoof naar de rand van de stoel.

Ze vroeg me om dichterbij te komen. Toen ik dat deed, nam ze mijn beide handen in de hare.

Ze legde onze beide handen zo samen dat ze palm aan palm waren. Dan klemde ze onze vingers samen. Ze sloot haar ogen.

Haar huid was zeer zacht en zeer warm. Het was veel warmer dan normaal.

Ze zei me dat ik mijn ogen moest sluiten, en duidelijk mijn geest van alle gedachten leegmaken.

Ik gebruikte een aantal protocollen die ik had geleerd om mijn hoofd leeg te maken en in een diepere staat van bewustzijn te komen.

Zodra ik dat had gedaan, begon elk deel van mijn lichaam te tintelen.

Ik voelde mijn “astrale zelf” naar haar toe werd getrokken. Ik voelde dat haar energie en de mijne werden gemengd.

Ik weet niet precies hoe het proces werkte. Het voelde alsof het een mix van licht lichamen was.

Het was een zeer intense en krachtige ervaring – op een geheugen, lichaam en geest niveau (body, mind and spirit).

Ik bevond mezelf in een duidelijk nadeel ten opzichte van haar zeer geavanceerde geestelijke ontwikkeling. Doordat ze blijkbaar een hogepriesteres was te midden van haar volk, had ze zeer waarschijnlijk een nog krachtiger bewustzijn dan iedereen had.

Ik was op de hoogte van haar gerichte opzet voor bepaalde herinneringen van mij. Tegelijkertijd werd ik overspoeld met wat ik zag als meer dan 130 jaar van haar eigen herinneringen.

Flash! Flash! Flash! Ik sprong rond door vele verschillende scènes uit haar leven.

Ik ving een glimp op van haar in haar priesteres opleiding en plichten. Ik ervoer wat ze voelde in haar tijd als bondgenoot (liaison) tussen de verschillende geheime genootschappen in de VS en Europa.

Ik voelde hoe het voor haar was Amerikaanse en Europese militairen en regeringsfunctionarissen ontmoeten – gedurende verschillende perioden.

Ik was er duidelijk van bewust dat zij de rol als een afgezant van een ander sterrenstelsel had aangenomen – niet onthullend dat ze deel uitmaakt van een groep die hier al lange tijd op aarde leeft.

Er was een glimp van een jeugdvriend waarvan ze hield. Deze vriend was omgekomen bij een tragische onderaardse inval door een “insectoïde” soort van niet-aardsen.

Dan als ze zich richtte op mijn ervaring in de kristallen grot, begon ik mijn focus automatisch op haar te synchroniseren uit toen ze dezelfde leeftijd had.

Wordt vervolgd…

Bron: http://spherebeingalliance.com/blog/ancient-earth-break-away-civilization-subterranean-council-meeting-ssp-alliance-debrief-part-1.html

Vertaling: FrankW zielsvreugde@live.nl