Deel 1.2 van het… ‘Verslag van de Oude Aarde Break-Away-Civilisatie Onderaardse RaadsVergadering & SSP Alliantie…’ door Corey Goode / GoodETxSG, 23 september 2015

Deel 1.2 van het… ‘Verslag van de Oude Aarde Break-Away-Civilisatie Onderaardse RaadsVergadering & SSP Alliantie, Deel I – “De Honeycomb Aarde” – Vergaderingen van 3 en 4 september 2015…’ door Corey Goode / GoodETxSG, 23 september 2015

Deel 1.2…

Op de datum van de vergadering verwachtte ik om met een blauwe orb te reizen, zoals ik normaal voor een vergadering zou doen. Dit is niet hoe SSP mensen,die alle middelen hebben, meestal reizen. Het is een portaal dat door de Sphere Alliance wordt gebruikt, dat lijkt op het gebruik maken van een levend en bewust wezen – de blauwe orb – als facilitator van een reis, waar dan ook naar toen, en waar ik bijna meteen ben op de plaats waar ik moet zijn.

In het midden van de nacht zorgde ik ervoor dat ik op was en op het juiste moment uit bed. Ik verwachtte de reis procedure als het normale verschijnsel te ervaren waartoe die was uitgegroeid. Tien minuten gingen voorbij en er was nog niets gebeurd. Ik liep mijn woonkamer in.

Ik stond een paar minuten in de woonkamer en er gebeurde niets. In het verleden zijn er tijden geweest waar bijeenkomsten waren gepland en die gewoon nooit hebben plaatsgevonden, en dat ik pas later zou ontdekken dat er storingen of problemen waren geweest die hun uitstel noodzakelijk maakten.

Ik besloot omdat ik al wakker was en de vergadering niet zou gaan plaats vinden, zou ik op de computer e-mails en Facebook berichten inhalen.

Ik stond aan de voet van mijn sofa toen er een felle lichtflits was. Een moment voelde ik een vreemde statische elektrische sensatie en toen merkte ik dat ik niet meer in mijn huis was. Mijn ogen waren een beetje wazig, zowel doordat het een zeer vroege ochtend was en van de onverwachte lichtflits.

Ik bevond mij in een zeer grote en perfect gepolijste granieten kamer die rond was, met een gewelfd plafond.

Er stonden daar twee mannen in mooie zijden gewaden en zijden sandalen. Zij stonden aan beide kanten van een gebogen deuropening. Er waren vergelijkbare deuropeningen aan alle vier de zijden van de kamer met twee mannen als schildwacht. Elk van de twee mannen zagen er iets anders uit voor wat betreft etniciteit en bouw. Ieder man droeg ook een grote gouden hanger met een ander symbool er op.

Ik stond daar en keek van deur naar deur. Geen van de mannen herkende me of deed alsof ze zelfs gemerkt hadden dat ik net uit het niets bij hen in de kamer was verschenen.

Ik stond daar stil, niet wetend of ik naar hen zou moeten roepen en hen vragen stellen. Opnieuw bevond ik mezelf in een situatie zonder voorbereiding of inlichtingen over wat te verwachten of hoe ik om zou kunnen gaan met wat ik tegenkwam.

Kort daarna hoorde ik de geluiden van mensen die in de richting van een van de deuren kwamen op wat als een gang klonk. Toen zag ik vijf figuren komen uit de deur en die in mijn richting kwamen. Ze hebben allemaal hun kappen verwijderd op hetzelfde moment dat ze me benaderden.

Ik zag meteen Gonzales achter een nogal lang en mooie vrouw met wit haar lopen. Ze had smalle gelaatstrekken en grote blauwe ogen. Ze bleek rond de dertig jaar oud te zijn.

Gonzales had een grijns op zijn gezicht. Ik wist meteen dat het was omdat de rollen omgedraaid waren en hij mij in het nadeel had. Het is heel gebruikelijk voor soldaten die in extreme omstandigheden werden gegooid om een ​​buddy relatie te hebben die de sarcastische plagerijen van elkaar kunnen gebruiken om de spanning te helpen afdrijven.

In het verleden was de focus op mij gericht en voelde hij zich een beetje in de war en in de schaduw staan. Nu waren de rollen omgedraaid. Ik was in dezelfde oncomfortabele positie als waar Gonzales eerder in had gezeten.

De groep bleef op ongeveer 20 voet van mij staan. Gonzales sprak met hen en toen kwam hij alleen op mij af.

De vrouw en twee anderen draaide zich om en verlieten ons op dezelfde manier waarop ze waren gekomen. Daardoor bleef een man, met dezelfde basis kenmerken als de vrouw, op 20 voet van mij staan.

Toen Gonzales dichtbij genoeg was stak ik mijn hand uit om de zijne te schudden. Hij hief zijn beide handen op en deed een stap terug.

“We moeten je eerst gereinigd hebben en omgekleed. Ik wil niet weer door het hele proces gaan.”

Hij draaide zich om en begon in de richting van de persoon die in de buurt stond te lopen, en gebaarde me te volgen.

Ik vroeg hem wat er aan de hand was. Hij zei dat hun zuiveringsceremonies erg serieus zijn voordat zij de “Baarmoeder van Isis” (Womb of Isis) binnengaan.

Ik probeerde om niet een ​​vreemd gezicht te trekken en ben hem gewoon gevolgd.

We liepen in de richting van de deur, waar hij uit tevoorschijn was gekomen. Toen we binnenkwamen, kon ik zien dat er met laserachtige precisie een symbool was geëtst boven de poort.

Dit symbool verscheen boven alle de deuren in het gebied waar we onze tijd doorbrachten. Het waren twee cirkels die elkaar in een ovaal snijden.

De deur leidde tot een lange, vloeiende gang die ook uit dezelfde granietachtige rots was gehouwen. Terwijl we in de tunnelachtige gang waren kon ik het galmende geluid van water horen dat over rotsen stroomt.

Toen we hadden bereikt wat halverwege leek te zijn, was er een deur naar links die tot een helder verlichte kamer leidde en waar het geluid van het water vandaan kwam.

Deze deur had een achtpuntige ster aan elke kant. Er was een gouden ster op de linkerkant en een rode aan de rechterkant. De gouden ster was iets groter en een beetje hoger gepositioneerd dan de rode ster.

De man die achter ons liep stopte bij de deur en draaide zijn rug er naar toe. We gingen naar binnen en ik zag een prachtige waterval die door een poortachtige opening in het plafond stroomde.

Er waren gebroken witte stalactieten die vanuit de opening omlaag hingen, en wat leek op melkwit water neergoot op een standbeeld van een godin. Het water liep vervolgens uit het standbeeld en werd afgevoerd in een bekken waarin het beeld stond.

De godinnen standbeeld had een zichtbare ophoping van minerale afzettingen. Het omliggende bekken had een opening die een andere kleine waterval maakte, die het water afvoerde naar een breder bekken, dat dichter bij de grond was gemaakt.

Nadat ik de water kenmerken in ogenschouw had genomen, keek ik om naar Gonzales. Hij vertelde me om al mijn kleding uit te doen en naast het zijne te leggen – op een stenen sokkel die ongeveer 3 voet van de gepolijste stenen vloer oprees.

Ik merkte andere sokkels op met opgevouwen kleding van verschillende kleuren er bovenop. Er waren ook wat op dunne gouden kronen of tiara’s leek boven op deze kledingstukken.

Ik keek hem aan en vertelde hem dat ik geen idee had wat er gaande was. Ik zou een uitleg echt op prijs stellen, nu meteen, waarom ik gevraagd werd om me om te kleden. Ik wilde ook weten welke andere vreemde verzoeken ik nog zou kunnen krijgen.

Gonzales leek zichzelf een beetje te veel te vermaken ten koste van mij, en dat maakte mijn stemming er niet beter op.

Toen glimlachte hij en vertelde me te ontspannen. Hij verklaarde dat deze onderaardse groepen zijn erg veel met Venus hebben en godinnen verering, en dat ze verwijzen naar hun heiligdommen als zijnde de “baarmoeder van de Aarde”. Het is heilige grond – en we moeten hun culturele en spirituele gebruiken respecteren.

Ik had al een beetje rillingen van het dragen van de zwarte trainingsbroek en blauw T-shirt in de toch al koele omgeving. Gonzales zag de aarzeling op mijn gezicht. Hij vertelde me niet zo verlegen te zijn. Hij zei dat hij zich zou omdraaien, maar dat hij mij in het reinigingsproces moest instrueren.

Hij vertelde me dat als ik het ongemakkelijk vond als hij me naakt zag, hij de kamer zou verlaten en de andere persoon zou sturen die bij hem toe keek en hem door het proces leidde.

Ik schudde mijn hoofd en trok mijn kleren uit, vouwde ze op en legde ze op het voetstuk. Ik stond daar volledig vernederd. Gonzales was aan het grinniken en probeerde niet om direct naar me kijken.

Meteen toen ik dacht dat het niet erger kon, liep de vrouw naar binnen met een opgevouwen gewaad, sandalen en handdoeken in haar handen.

Ik ademde met ongenoegen in en keek naar Gonzales, die nog steeds veel te veel aan het genieten was van mijn hachelijke situatie.

Hij deed een stap terug, zodat de vrouw me kon benaderen.

Ze glimlachte en gaf me de kleding en handdoeken. Ze boog haar hoofd, draaide zich om en boog haar hoofd naar Gonzales, en verliet vervolgens de kamer.

Nadat ze de kamer had verlaten, brak Gonzales in lachen uit. Hij liep naar me toe, nam de spullen van mij aan en legde ze neer.

Hij maakte een grap over hoe koud het in de kamer was. Vervolgens begon hij me te begeleiden door de baden en het reinigingsproces. Het water was ijskoud.

Nadat ik me had afgedroogd en de mantel en sandalen op het voetstuk had geplaatst, vertelde hij me dat het nodig was dat ik rustig en respectvol zou blijven tijdens dit eerste bezoek en gewoon te observeren.

Hij zei dat deze groepen deze raad onlangs uit noodzaak hebben gevormd. Sommigen van hen hebben een zeer lange en ingewikkelde geschiedenis met elkaar.

Hij vertelde me ook dat deze groepen een nog ingewikkelder geschiedenis met oppervlak beschavingen hadden – die vele duizenden jaren teruggaat. Er werd mij verteld dat ze niet de meest positieve kijk op ons hebben.

Hij verklaarde verder dat deze groepen vaak overkomen als elitair en bevooroordeeld ten opzichte van de oppervlakte bevolking, en dat het nodig was om mijn mening over de kwestie voor mezelf te houden.

Ik heb geprobeerd om mijn ego niet de factor van vergelijking te laten meespelen. Toch voelde ik me een beetje afgemat na het openbare bad, uitgelachen te worden en dan Gonzales die zich zorgen maakt dat ik voor mijn beurt ga spreken net zoals ik in een vorige vergadering deed toen er een versluierde dreiging tegen mijn familie was. Dit was in de bijeenkomst van het Comité van 200 die in het kasteel heeft plaatsgevonden, beschreven in eerdere berichten op deze site.

Ik weet dat Gonzales het niet kwaad bedoelde en dit was een deel van zijn persoonlijkheid, maar het ging allemaal een beetje snel. Sommige wonden waren nog vers van de vorige paar ontmoetingen die ik met de SSP Alliance Raad had, toen de dingen behoorlijk verhit zijn gelopen.

Ik haalde diep adem en maakte mijn hersenen leeg van de voorgaande emotionele bagage, zodat het niet zou worden gedetecteerd door onze huidige gastheren, die meer intuïtieve vermogens hadden dan de gemiddelde mens zoals wij. Ik vertelde Gonzales dat ik het begreep, en was klaar als hij niet iets anders meer had toe te voegen.

Hij pikte op hoe afgemat ik was geweest, en keek een beetje bezorgd. Hij keek me aan, hield zijn hoofd een beetje schuin en begon iets te zeggen.

Op dat moment liepen de vrouw en drie mannen een paar stappen de kamer in. Ze bogen hun hoofd en keken ons aan. Gonzales draaide zich om en liep naar hen toe en gebaarde mij weer om hem te volgen.

Een paar voet voordat we de anderen bereikten, draaide ze zich om en liepen de deur voor ons uit. Ze draaiden linksaf, en dan verder op de gang.

De gang begon toen met een hoek naar beneden en een bocht naar rechts, waar het dan verbrede in een rechthoekige kamer met hoog plafond. Een grotere deur was direct naar voren.

Vervolgens vroeg ik mezelf af waar al het licht vandaan kwam. De gang en de kamers waren goed verlicht, maar ik had geen lichtbron gezien.

We stopten in de kamer en niemand sprak. Ik keek rond op zoek naar de lichtbron toen de vrouw zich omdraaide en mij aansprak. Haar stem had een accent dat ik nog nooit eerder heb gehoord.

In het Engels, zei ze “het zichtbare licht wordt gecreëerd door de frequentie”.

Ik was verbaasd en keek naar haar, maar voordat ik iets als reactie kon zeggen, liep een andere vrouw door de grote deur. Ze droeg hetzelfde witte zijden gewaad en droeg de kap over de bovenkant van haar hoofd.

Ze keek naar ieder van ons, met ons een voor een oogcontact makend. Toen draaide ze zich om en ging zonder een woord te zeggen terug de deuropening door.

Op de een of andere manier wist ik meteen mijn kap op te zetten, net zoals iedereen deed. We liepen door de deur en dan over een gebogen stenen trap naar beneden, een niveau lager. De trap draaide naar links. Beneden was er een andere deuropening met hetzelfde symbool op de boog.

We begonnen om beurten door de deur te lopen en de kamer in, twee aan twee.

Er waren mensen in dezelfde gewaden zittend rond een ovale tafel. Andere mensen stonden en zaten op stenen banken, en ze droegen ook dezelfde gewaden.

Ik begon te merken dat elke persoon een hanger droeg. De hangers zagen er vaak verschillend uit en hadden diverse symbolen erop.

Ik besefte dat dit de symbolen van hun groepen waren. Ik merkte dat een paar van hen ze aanraakten en tegen hun hangers tikten. Ze zouden dan neerkijken op wat alleen maar kan worden omschreven als hologrammen.

Deze hangers waren niet alleen maar een sieraad die hun beschaving of groep vertegenwoordigden. Ze waren ook een technologie.

Toen Gonzales en mij onze stoelen werden aangewezen aan de voorkant van de kamer, kreeg ik een goed zicht over de stenen tafel.

Vanuit ons perspectief had het een grote, gouden achtpuntige ster in het centrum, met een kleinere achtpuntige rode edelstenen ster aan de onderkant rechts van de gouden ster.

De mensen die ons naar dit punt hadden begeleid leken de gastheren van de vergadering. Ze droegen allemaal hangers dat een gestileerd beeld met de kenmerken van Saturnus bleek te zijn, met inbegrip van de ringen.

Elk van deze hangers had een juweel dat geplaatst was op een andere locatie op het oppervlak van de planeet.

Gonzales vertelde me later dat de locatie van de edelsteen en het type ervan vertegenwoordigde waar hun specifieke regio zich onder de Aarde bevond.

Jade edelsteen

Zwarte steen

Roze gekleurde juweel

Een van de mensen met de Saturnus hangers die een roze gekleurde edelsteen op de bodem had stond op van de tafel.

Hij introduceerde Gonzales en mijzelf, evenals de namen, aanduidingen en groepsnamen van de mensen aan de tafel en in de kamer.

Toen iedere persoon was geïntroduceerd, verwijderden ze hun capuchon.

Gonzales heeft gevraagd dat ik deze namen zou onthouden, de aanduidingen en de groepsnamen om een paar redenen. De belangrijkste reden is dat hij hun vertrouwen wilde behouden. Hij wilde niet een herhaling van de ontzetting van iedereen, zoals onlangs gebeurde toen ik in detail ging over de soorten niet aardse wezens die de Super-Federatie conferentie bijwoonden.

Dit zorgde ervoor een aantal van deze Super-Federatie leden hebben verzocht dat Gonzales mijn plaats bij toekomstige vergaderingen in zou nemen, een verzoek dat werd geweigerd.

Men heeft mij nooit verteld om deze informatie niet te delen, maar het werd later in mijn gezicht gesmeten tijdens een bijeenkomst met de SSP Alliance Raad als een van de redenen waarom ze wilden dat Gonzales de gedelegeerde was en niet ik.

Ik heb nog nooit een probleem mee gehad om toe te geven dat Gonzales meer een diplomaat is en een betere spreker dan ik ben.

Dat besluit was echter niet aan de SSP Alliance Raad, Gonzales of mijzelf – tenzij ik in het begin de uitnodiging had afgeslagen.

Ik zal de symbolen delen die op de hangers van de deelnemers aan deze vergadering waren. Toen ik thuis kwam, trok ik alle symbolen na op een stuk papier en stuurde het per e-mail naar mijn webbeheerder, die ook vrij goed is in het opmaken van illustraties.

Vanaf dat vel papier, creëerde hij of vond hij de afbeeldingen die in dit verslag staan, dat een uitstekende weergave is van wat we op de hangers zagen van deze verschillende ondergrondse groepen.

Deze verschillende mensen waren natuurlijk mensachtig (human), maar ze zien er etnisch anders uit dan iedereen die je op het oppervlak van de Aarde zou kunnen zien.

Er waren mensen met een gedrongen bouw, Afrikaanse kenmerken en een bronzen huid. Er waren ook mensen die er Aziatisch en Indiaas uitzagen, met verschillende huidskleuren, waaronder een zeer lichtblauwe en lichaamstypes die je normaal gesproken niet in verband zou brengen met deze etnische groepen op het oppervlak van de Aarde.

Er was een groep die er erg Mediterraan uitzag. Er was een groep die sterk leek op een normale Kaukasische van het aardoppervlak. Er waren ook de lange dunne en bleke mensen met wit, blond, zwart en bruin haar dat de gastheren van dit gebeuren waren.

De oude Maya-break-away beschaving (civilisatie) die ik heb in eerdere rapporten heb beschreven was niet op deze bijeenkomst aanwezig.

Wordt vervolgd…

Bron:

Vertaling: FrankW zielsvreugde@live.nl