Unitynet: Uit Sheldan Nidle’s ‘Jullie Eerste Contact’ – deel 1.2 Het contact begint…

Unitynet: Uit Sheldan Nidle’s ‘Jullie Eerste Contact’ – deel 1.2 Het contact begint…

image

1. Het contact begint (boek ‘Jullie Eerste Contact’) – Vervolg.

De Deva’s zagen deze laboratoria als een ‘thuis ver van huis’ en hebben elk ding veranderd in levende voorbeelden van Moeder Aarde zelf. Haar lucht, haar vele soorten gebieden en haar vele wateromgevingen zijn allemaal in deze laboratoria vertegenwoordigd. Het binnenkomen in een laboratorium is als de entree in een levend hologram, die tot in detail beschrijft hoe de Aarde werkt.

Een ander interessant bezoek was de hoofdfaciliteiten voor reparatie en opslag, die bijna een kwart van het vloeroppervlak van het schip in beslagnamen (zie figuur 3). Hier kwam ik in aanraking met zeer vreemde kunstmatige levensvormen. Alle werkende machines waren, evenals het schip, bio-organisch van aard met een persoonlijkheid die dol was op conversaties wanneer ze hun verschillende taken uitvoerden.

image
(Fig. 3: In het grote schip)

Elke machine had er plezier in mij te informeren over de dagelijkse werkzaamheden die nodig waren om een groot interstellair ruimteschip te runnen. De wanden die de achtergrond vormden van de geweldige lading waren meer dan 60 meter hoog en gloeiden in verschillende kleuren. Elke kleur was een aanwijzing voor de bio-organische machines welke lading ze moesten verplaatsen, verwijderen of opslaan en waarheen. Toch waren mijn favoriete plekjes de conversatiezaal en de recreatieverblijven van de bemanning waar ik het personeel dat vrij had kon ontmoeten en spreken.

Siriërs houden van gezelligheid. Ze wilden graag met mij praten over alles wat er op het schip gebeurde en waren graag bereid mijn vragen te beantwoorden over de ingewikkeldheid van hun samenleving. Ik bracht vele uren van mijn buitenschoolse studie met hen door. Ik zag met eigen ogen hun spontane reacties tijdens de gesprekken. Hun openheid, innerlijke vreugde en hun diep vertrouwen en volmaakte harmonie waren een openbaring en verbaasde me voortdurend. Hun stemmen getuigden van een intense wederzijdse compassie en alle bemanningsleden spraken vrij en open over elk onderwerp. Hun verlichtende energie ontroerde me en dan schoten vaak de tranen in mijn ogen. Het was, zoals ik het zag, de manier waarop wij mensen zouden moeten functioneren – het vrijelijk en met perfecte, onvoorwaardelijke Liefde met elkaar communiceren.

Af en toe bracht Washta me in contact met een beroemd geleerde of de een of andere befaamde hoogwaardigheidsbekleder van de Galactische Licht Federatie. Deze zeldzame ontmoetingen bracht me oog in oog met zeer gerespecteerde leden van hun samenleving. Ik mocht ook, eerstehands, een volledig bewuste werkelijkheid meemaken, waarvan Washta zei dat dit de toekomstige staat van de Aarde was.

Volgens Washta was de Aarde slechts een unieke zielservaring die ons vele belangrijke lessen over het beperkte bewustzijn leerde. In al zijn gevarieerde vormen, was het goddelijk doel van het leven ervaringen te delen met zijn verschillende aspecten. Hieruit ontstonden bijzondere en krachtige wijsheden. Washta gebruikte deze ontmoetingen om zijn lessen te demonstreren en elke sessie liet me de inzichten van het hart beleven van sommige opmerkelijke vrouwen en mannen.

Tijdens deze ontmoetingen mocht ik een Moederschip van een andere sterrenstaat bezoeken of een nieuw deel van het Sirische Moederschip. Ik was geïnteresseerd in de verschillende ontwerpen.

De Pleiadische en Andromedaanse Moederschepen waren verbazingwekkend organisch. De beide sterrenculturen hadden veel plezier in het creëren van woonomgevingen en gemeenschappen die zeer gedetailleerd hun thuisplaneten weerspiegelden. Bij bezoeken aan studentenhuizen wandelden we langs enorme velden, zagen luchten met vele manen, beklommen steile hellingen of liepen over een eigenaardig ontworpen brug die een grote, onstuimige rivier overbrugde. Tijdens deze bezoeken genoot ik van de diversiteit van een andere sterrencultuur. Elk Wezen dat we bezochten symboliseerde hoe prachtig het Leven ons een belangrijke rol heeft gegeven in het zich immer ontvouwende scheppingsdrama van de Schepper.

De meest interessante Wezens die ik ooit ontmoette waren de lange, op paarden lijkende Arcturiërs. Een zeer oud soort, wiens intelligente cultuur het verrijzen en de val van vele galactische ‘situaties’ had meegemaakt – zij hadden vele sterrenculturen zien komen, zien gaan of zien transformeren. Ze onderwezen me over tijd en haar rol in het vrijmaken van het goddelijk plan voor deze galaxy.

Een belangrijk deel van hun heilige essentie was de geneeskunst. De Aarde en haar bewoners moesten van hun diepe wonden genezen worden. De aardemensen moesten de wegen van harmonie en de wederzijdse vreugde van compassie leren kennen. Het Leven is een gezegende ervaring. Het wezen hiervan is een vrijelijk gedeelde kennis. Kennis delen vormt de kern van de filosofie van de Galactische Licht Federatie, die op het punt staat zijn volledige Liefde op deze planeet te laten schijnen.

De vele Andromedaanse sterrenculturen vormen een andere bijzonder groep Wezens. Sterk lijkend op de aardebewoners, staan ze in de Galactische Federatie bekend vanwege hun grote spirituele kennis, die de wetenschap van het bewustzijn sterk ontwikkeld heeft. Hun leraren onderwezen, inspireerden me over het bewustzijn, de Schepping en de openbaring van de heilige blauwdruk van de Schepper.

In hun wijsheid hadden ze de meest verbazingwekkende omgevingen geconstrueerd die ik ooit op een van de Moederschepen van de Galactische Federatie had gezien. Ze hadden hun thuisomgeving schitterend gereproduceerd. Bovendien ontwikkelden en reproduceerden ze – gebruikmakend van de holografische technologie – een exacte kopie van een agricultuur die ze ‘licht-landbouw’ noemden.

De Andromedanen geloven dat, wanneer je je temidden van de groeiende velden bevindt, het je perspectief van het leven en zijn vele processen versterkt. Het heeft tot gevolg dat je de band tussen alles en iedereen leert waarderen. Hun grote boerderijen zijn er niet slechts om te oogsten, maar speciaal voor de heilige ervaring van het waarnemen en praten met de velden, het ervaren van de Deva’s en het leren begrijpen van de gecompliceerdheid van de werking van een biosfeer.

Andromedanen willen de aard van hun werkelijkheid voelen en zien. Elk lid is een verzorger en een slimme hoeder van de grote diversiteit van het leven in deze galaxy. In deze velden begeleiden ze individuele en groepsrituelen die hen magisch verbinden met hun thuiswereld en met alle andere thuiswerelden in deze galaxy.

Nauw verbonden met de Andromedanen zijn de Pleiadiërs, die hen zien als hun meest vereerde mentoren. Een belangrijk element in de relatie tussen beide sterrenculturen ligt in het verschijnsel dat de Andromedanen hun Pleiadische tegenhangers altijd op een vriendelijke wijze naar een grondige transformatie van de innerlijke essentie van de Pleiadische cultuur willen brengen.

Gedurende talrijke millennia werd de Pleiadische cultuur – de grote strijders van de Galactische Federatie – te patriarchaal bestuurd met allerlei ingewikkelde regels. Tijdens de talrijke galactische oorlogen drongen golven vijandelijke schepen van de Alliantie hun versnipperde Sterrenliga binnen. Toch wist hun edele cultuur te overleven.

Het strekt hen tot eer dat ze niet alleen maar overleefden, doch ook hun integriteit als volk wisten te bewaren. Deze door voortdurende oorlogen geteisterde omgeving had in zekere zin het hart van de Pleiadische cultuur verdeeld. Elke factie wantrouwde de ander. Toch was hun gezamenlijke band – de liefde voor hun thuiswereld – een belofte dat hun cultuur tot zijn grootste ontplooiing gebracht zou worden.

De superieure wetenschap van de Andromedanen zorgde ervoor dat vele Pleiadische sterrenstaten in de Sterren Liga diverse eminente Andromedanen uitnodigden om hun raadgevers te worden van hun op rituelen gebaseerde en door regels gebonden heilige orden. Deze toegewijde vrouwen en mannen kwamen naar de Pleiaden om hun diep respect voor het Leven te betuigen en het typische bewustzijn van de Andromedaanse werkelijkheid te verspreiden. Deze infusie van nieuwe energie – harmonieus en coöperatief – fungeerde als een frisse wind. Deze toenemende invloed begon langzamerhand de Pleiadische samenleving te transformeren.

De voortdurende uitwisseling van sleutelpersoneel veranderde geleidelijk de ware essentie van de Pleiadische beschaving. Legendarische patriarchale strijders keerden langzaam doch zeker terug naar hun bijna vergeten wortels als galactische mensen. Stukje bij beetje traden er belangrijke veranderingen op in de Pleiadische cultuur. Tijdens een bezoek aan een Moederschip kon ik duidelijk de nieuwe energie voelen. De bemanning begroette me met een groot enthousiasme en maakte voortdurend opmerkingen over de nieuwe Andromedaanse invloed.

Dit Pleiadische Moederschip vormde een onderdeel van de Wetenschappelijke en Onderzoeksvloot (S&E), welks belangrijkste taak was het onderzoeken van deze galaxy. Zodra het geschikte moment aanbrak, ontving elke sterrenstaat die aan bepaalde voorwaarden voldeed het aanbod om lid van de Galactische Federatie te worden. Dit schip, dat veel groter was dan ons Sirisch Moederschip – en heel anders was ontworpen – leek op drie Moederschepen die een eenheid vormden door een aantal centrale verbindingen.

Elke sectie van deze schepen had een specifieke taak. De leefruimtes waren bijzonder groot en leken op die van de Andromedanen. De laboratoria namen bijna volledig een van de verbonden schepen in beslag. Deze Moederschepen, die gescheiden waren en zich volledig in stand konden houden, keerden sporadisch naar hun thuiswereld terug. Zij reisden daarentegen vaak eeuwen door deze enorme galaxy voor hun onderzoek.

Bij mijn terugkeer van deze bezoeken, ondervroegen Washta, of een van mijn leraren mij vaak over alles wat ik had waargenomen. Mijn Sirische gastheer vond het belangrijk dat ik de diversiteit van de Galactische Licht Federatie zou waarnemen. Ondanks deze grote diversiteit bestond er een grote eensgezindheid om het Licht door deze gehele galaxy te verspreiden. Dit was hun goddelijke missie voor de Aarde. De Aarde was een wereld in overgang die hoognodig haar bestemming moest verwerkelijken. Onze taak was haar te helpen waardoor de zich ontwikkelende beschaving deze verheven doelen kon bereiken. De tijd voor een directe bemoeienis lag toen nog in de verre toekomst. Dit was een tijd van voorbereiding en studie.

Mijn studies met de Siriërs maakte mijn schooltijd op Aarde erg saai en improductief. Wanneer ik mijn schoolvriendjes over mijn ervaringen vertelde, maakten ze grappen over mij en noemden me een liegbeest. Vaak vertelden zij het door aan mijn leraren waardoor ik vaak gestraft werd. Daarom had ik weinig vrienden. Degenen die ik echter had bleven me altijd trouw.

Steeds opnieuw vroeg ik Washta: “Hoe kan ik me aanpassen aan die vreemde wereld, de Aarde?” Hij vertelde me altijd dat ik voor mijn vriendjes inderdaad vreemd en heel anders leek – “de aardebewoners zijn nog niet klaar voor ons.” De vele reacties bewezen dat hij gelijk had. Toch wilde ik deze wonderbaarlijke ervaringen met iemand delen. Die iemand werd mijn jongere zus, Susan.

Susan was een ziekelijk kind, dat tot ongeveer haar twaalfde jaar meestal ziek in bed lag. Toen ze nog erg jong was, begonnen we samen de Siriërs waar te nemen. Ik was erg blij dat er nog iemand was die mijn eigen ervaringen kon bevestigen.

Mijn instructeurs/raadgevers op het Moederschip behandelden Susan heel goed. Zij begon aardse wetenschappelijke bronnen te bestuderen die ertoe leiden dat ik de openbare bibliotheken van Buffalo ontdekte. Het vergaren van kennis werd een diepe passie en mijn hoofddoel als kind. Geholpen door mijn geweldig fotografisch geheugen verzamelde ik voortdurend kennis en kon deze weer reproduceren.

Het fotografisch geheugen was mijn meest dierbaar mentaal instrument. Alles wat ik las, kon ik letterlijk weergeven. Op de middelbare school corrigeerde ik vaak mijn geschiedenisleraar door uit historische teksten te reciteren waarvan ik de bladzijde en het paragraafnummer kon opnoemen. Uiteindelijk, en na vele aansporingen, vroegen mijn leraren me vaak of hun uitleg aan de klas correct was. Bovendien gebruikte ik dit talent constructiever door alle kennis die ik uit de aardse bibliotheken had vergaard te vergelijken met datgene wat de Siriërs mij hadden geleerd.

Voor mij leek de meeste kennis die ik uit de plaatselijke bibliotheken had verzameld nogal willekeurig en primitief in vergelijking met de geïntegreerde Sirische kennis. De Aarde was, zoals Washta zei, een overgangsplaneet. De aardse wetenschap ontkende werkelijkheden die een onderdeel vormden van de technische handboeken van de Galactische Federatie die miljoenen jaren oud waren.

Tijdens mijn kinderjaren, voerden onze kosmologen een dwaze intellectuele strijd tussen de ‘Big Bang’ theorie en ‘Steady State’ theorie. Geen van beiden waren absoluut correct, toch was de ‘Steady State’ theorie dichter bij de waarheid. De ‘Big Bang’ theorie gaf me aanwijzingen dat de vele wetenschappelijke hypothesen niet compleet waren. De verdedigers van deze theorie zien de bewijzen die ze graag willen zien, niet zoals ze werkelijk zijn.

Sterk bepaald door de geaccepteerde visie, volgen de belangrijkste wetenschappelijke theoretici van deze tijd dit confessionele rationalisme. Hun nauwe blik sluit het bewustzijn uit als een mogelijk antwoord op hun theorieën. Zij blijven volharden in het weerleggen van deze mogelijkheid. De spirituele wetenschap van de sterren was een ongewenst kind wiens wijsheid velen openlijk minachtten.

De enige opening in deze alleszins gesloten gemeenschap was de toen pas verschenen theorie van de kwantumfysica. Toen ik nauwelijks een puber was, zagen vele van mijn leraren dit als een armzalig excuus van de wetenschap. Zij bleven zich echter vasthouden aan het werk van Newton, Einstein of nog enkele wetenschappelijke genieën, met als gevolg dat – door mijn esoterische kennis – deze ‘pioniers van de wetenschap’ geen enkele passie in mij konden oproepen.

Niettemin, de wetenschap zoals die op deze planeet werd beoefend, was toch heel belangrijk voor mij. Ik moest het in grote lijnen volgen om de gegevens te controleren die ik voordien vergaard had. Op die manier wilde ik die gecombineerde kennis naar een nieuwe richting ombuigen – de wetenschap van het bewustzijn. Hiertoe diende ik Tijd, Ruimte, Licht en andere minder bekende elementen van de Schepping op een duidelijke manier te presenteren aan de aardse wetenschappers en het gewone publiek.

Mijn doel was de aardse wetenschap te doordrenken met de diepe opwinding die ik tijdens mijn instructies op de Moederschepen had gevoeld. De vraag hoe ik dit moest bereiken heeft me voortdurend beziggehouden. Daarom besteedde ik een belangrijk deel van mijn middelbare en universitaire studies aan een antwoord op mijn dilemma. Wilde ik met succes mijn doel bereiken, dan zou de huidige percepties van de aardse wetenschappers een grote sprong voorwaarts moeten maken.

Ik was van plan mij eerst in de wetenschap te bekwamen. In de late vijftiger jaren kregen veel studenten de kans tijdens hun zomervakanties wetenschappelijke programma’s te volgen in de onderzoekslaboratoria van private ondernemingen of op een collegecampus. Een bepaalde zomer werkte ik in een polymeerlaboratorium dat zich in een plaatselijke particulier chemisch onderzoekscentrum bevond. De taken waren simpel. Ik maakte testbuisjes schoon, was verantwoordelijk dat alle laboratoriumuitrusting op de juiste wijze werd weggezet en volgde enthousiast wat er allemaal gebeurde. Op die manier raakte ik op de hoogte wat er allemaal in de hoofden van de onderzoekers omging, welke projecten hun wel of niet interesseerden.

Voor mijn ‘onderzoek’ stond ik vaak een korte tijd in een verre, donkere hoek van een van de vele vestibules van dit laboratorium. Heel vaak liepen verschillende onderzoekers voorbij die helemaal in hun gesprekken verdiept waren en ik liep vaak vijf of tien stappen achter hen aan. Mijn eigen ontwikkeld project verlangde dat ik telepathisch naar hun hevige discussies moest luisteren, waardoor ik me al heel snel hun wetenschappelijke terminologie toeëigende alsmede de juiste presentatie.

Na een maand dit te hebben gedaan, was ik voldoende vertrouwd met hun jargon. Tegen die tijd kon ik me fysiek verenigen met iemands bewustzijn en het Volledige Zelf. Op die manier kon ik ontdekken wat hun Hoger Zelf hen heel graag wilde vertellen. Meestal merkte ik dat zij zich helemaal niet bewust waren van die boodschap, tenzij ze vast in slaap waren of in een meditatieve, creatieve toestand.

Op een dag tijdens een pauze, observeerde ik twee onderzoekers in een portaal die in een heftig gesprek verwikkeld waren over hoe ze een bepaald soort polymeerketen (polyester) konden creëren. Ze waren op zoek naar een nieuw soort plastic. Ik volgde hen op tien passen afstand en ‘sloot me aan’. Beiden waren enorm geblokkeerd waardoor ze veel moeite hadden hun probleem op te lossen. Natuurlijk kende hun Volledig Zelf de oplossing, maar door hun blokkade kon er geen enkele communicatie plaatsvinden. Met toestemming van hun Hoger Zelf voegde ik me telepathisch bij hen.

Volledig geabsorbeerd, konden de beide onderzoekers mijn innerlijke stem niet van hun eigen stem onderscheiden. Ze hoorden me gelijktijdig en herkenden nooit het verschil. Spoedig ontwikkelde zich een levendig en zeer creatief gesprek. Beiden mannen werden zich ervan bewust dat er een ander persoon achter hen liep, wiens expertise de oplossing aandroeg voor hun mislukt onderzoek van maanden. Deze heftige wetenschappelijke discussie duurde tot ze hun laboratorium hadden bereikt, aan het uiteinde van het gebouw.

Voordat ze hun bestemming hadden bereikt, vroegen ze die derde persoon zich bij hen te voegen voor een brainstormsessie in hun kantoor. Pas op dit moment draaiden ze zich om en zagen mij. Uitdrukkingen van grote verbazing en een diep verwijt verrieden hun grote verrassing. Toen ze verdergingen, zag ik dat ze dezelfde discussie voortzetten die ze zo juist abrupt hadden beëindigd. Ik had echter mijn doel bereikt door hun probleem op te lossen.

Dergelijke voorvallen vonden de volgende twee maanden regelmatig plaats. Hierdoor leerde ik veel over hoe mensen in de wetenschap functioneerden. Ik begreep plotseling dat ze aan dezelfde angst en ontkenning leden als mijn leraren, mijn medestudenten en hun ouders. Jammergenoeg wezen de wetenschappers mijn hulp af en zagen me onmiddellijk als een buitenstaander.

Meestal behandelden mijn leraren me als een zeer intelligent student, die een toekomstige beroemde wetenschapper zou kunnen worden. De meeste studenten, met uitzondering van degenen die een wetenschappelijke carrière nastreefden, accepteerden me niet. Maar na enige tijd had ik mijn plekje gevonden. Deze ervaring leidde me naar enkele diepe filosofische gesprekken met Washta en zijn kring Sirische begeleiders en instructeurs over welke richting mijn toekomst zou nemen.

Washta en zijn staf informeerden me over veel zaken. Ze vertelden me dat de volgende paar decennia een tijd voor me zou aanbreken waarin ik zou onderzoeken wie ik was en wat ik wilde worden. Het zou een periode zijn waarin ik meer zou leren over de Aarde en haar bewoners. Ik moest kiezen hoe ik deze situatie het beste kon aanpakken. Na een zeer moeilijke innerlijke strijd besloot ik hen te vragen mij met rust te laten. Ik wilde een wetenschappelijke carrière volgen. Zij gingen ermee akkoord en beëindigden kort daarna alle formele contacten met mij. Het voelde inderdaad vreemd dat ik geen gebruik meer kon maken van mijn psychische vermogens. Al snel miste ik de vriendelijke directe leiding van Washta. Ik was echter niet helemaal op mezelf aangewezen. Wat ik niet wist was dat Washta een speciale groep had aangesteld die me in het geheim volgden om te zien dat mij geen kwaad werd aangedaan.

Mijn wetenschappelijke carrière kwam echt van de grond. Als eerstejaarsstudent ontmoette ik een zekere professor, een Newton-aanhanger en vice-president van het fysische departement – iemand die berucht was dat hij de studenten eruit gooide die volgens zijn maatstaf ongeschikt waren als fysicus. Tijdens de zomer en herfst van het jaar 1965, switchte ik van het hoofdvak fysica naar politieke wetenschappen. Uiteindelijk bekwaamde ik me in ‘Area Studies’ en werd doctorandus in ‘Southeast Aasian Government’ en volgde een Ph.D. – programma in Amerikaans Bestuur en Internationale Publieke Administratie.

Tijdens de laatste universitaire periode ontmoette ik een paar mensen die in feite geïnteresseerd waren in de opmerkelijke ontdekkingen van Nikola Tesla. Als kind was Tesla mijn belangrijkste ‘wetenschappelijke held’ en ik was nooit mijn diepe bewondering voor zijn bijzondere ontdekkingen kwijtgeraakt. Zoals velen die zijn werk hadden bestudeerd, geloofde ik sterk dat hij de man was wiens wetenschappelijke ontdekkingen en uitvindingen de 20ste eeuw creëerden. Ik kreeg de kans om aan een documentaire over het leven van Tesla te werken en dat heb ik dus gedaan.

De documentaire over Nikola Tesla trok me geleidelijk in een zeer ongewone wereld van de ‘vrije energie’ fysica en andere soorten alternatieve wetenschap. Uiteindelijk zocht ik hierdoor in 1986 contact met bepaalde personen die opnieuw mijn belangstelling in de Sirische missie stimuleerden. In 1987 werd het contact hervat met Washta en zijn team van begeleiders en instructeurs. De instructies die ik als kind had ontvangen begonnen opnieuw en werden de volgende zes jaar voortgezet. In 1993 begon ik lezingen en werkshops te houden over wat mij was verteld. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis.

Nu is dan eindelijk de tijd aangebroken om jullie te informeren over wat er met jullie en met onze thuisplaneet, onze kostbare Moeder Aarde gebeurt! Om het voor jullie gemakkelijker te maken de benodigde informatie op te nemen en te ervaren, gebruiken we nu onze verbeelding en gaan aan boord van een zeer bijzonder ruimteschip voor een fenomenale reis in het bewustzijn. Dit is een intelligent en levend sterrenschip dat het ongelooflijke vermogen bezit zichzelf groter of kleiner te maken om in elke tijd te reizen. Aan boord krijgen we de volledige samenwerking en expertise van Washta en een aantal speciale gidsen van de Spirituele Hiërarchie en de Galactische Licht Federatie, die ons vele zaken zullen ophelderen.

Voordat we het schip betreden, willen Washta en de andere reisgidsen jullie nog meedelen dat er een speciaal gedeelte aan het eind van elk hoofdstuk/reis gereserveerd wordt voor de beantwoording van jullie vragen. Laten we nu hiermee beginnen.

>>> Wordt vervolgd… >>>

Vertaald door Harmen Schouwerwou (1937 – 2014)

Bron:  http://www.bovendien.com/unitynet/archief/start.htm