‘De Binnenste Aarde & het Rijk van Agartha…’ (deel 1 van 5)

‘De Binnenste Aarde & het Rijk van Agartha…’ (deel 1 van 5)

Agartha in De Holle Aarde!
Door Dr Joshua David Stone

De grootste doofpotaffare van alle tijden is het feit dat er een beschaving van mensen leeft in het centrum van de Aarde, wier naam van beschaving “Agharta” is. Het kan moeilijk worden voor sommigen van jullie om dit te geloven. Ik weet dat dit eerst ook zo voor mij was, maar, ik heb nu een absoluut weten dat dit waarheid is.

Om te beginnen geloven de Boeddhisten met hun theologie vurig in het bestaan ervan. Ze denken dat er een ras van supermannen en vrouwen is die soms aan de oppervlakte komen om de ontwikkeling van het menselijk ras te overzien. Ze denken ook dat deze onderaardse wereld miljoenen inwoners en veel steden heeft.en dat hun hoofdstad Shamballa is. Men dacht dat de Meester van deze wereld orders had gegeven aan de Dalai Lama van Tibet, die zijn aardse vertegenwoordiger was. Zijn boodshappen werden doorgegeven via bepaalde geheime tunnels die deze innerlijke wereld verbond aan Tibet.

De beroemde Russische channeler, Nicolas Roerich, die een kanaal was voor de Opgestegen Meester El Morya, zei dat Lhasa, de hoofdstad van Tibet, verbonden was met een tunnel naar de binnenste aarde, Shamballa. De ingang van deze tunnel werd bewaakt door lama’s die gezworen waren het geheim te houden. Net zo’n tunnel geloofde men, was er om geheime kamers te verbinden onderaan de grote piramide van Giza, met Agharta.

De Indiaase verhalen de Ramayana en de Bhagavad Gita zijn de twee meest beroemde teksten van India. De Ramayana vertelt het verhaal van de grote Avatar Rama. De Bhagavad Gita vertelt het verhaal van Krishna. De Ramayana beschrijft Rama als een “gezant van Agarta” die aankwam met een luchtvoertuig. Het is nogal buitengewoon dat beide, de Boeddhistische en de Hindoe godsdiensten, apart van elkaar wijzen op Agharta.

Het eerste publieke wetenschappelijke bewijs gebeurde in 1947 toen Rear Admiraal(Schout bij Nacht) Richard E.Byrd van de Amerikaanse Marine direct over de Noord Pool vloog en in plaats er overheen te gaan hij feitelijk de Binnenste Aarde invloog. In zijn dagboek vertelt hij, met andere getuigen, de holle binnenkant van de Aarde in te gaan en dat hij 1700 mijlen (meer dan 2500 km) over bergen, meren, rivieren, groene vegetatie en dierlijk leven vloog. Hij vertelde dat hij reusachtige dieren zag die leken op mammoeten uit de oudheid die door het kreupelhout trokken. Hij vond uiteindelijk steden en een bloeiende beschaving.

Zijn vliegtuig werd tenslotte gegroet door vliegmachines, van een soort dat hij nooit eerder had gezien. Ze escorteerden hem naar een veilige landingsplaats en hij werd hoffelijk begroet door afgezanten van Aghartha. Nadat ze wat gerust hadden werden hij en zijn bemanning meegenomen om de Bestuurder van Agharta te ontmoeten. Ze vertelden hem dat hem was toegestaan om Agharta binnen te gaan vanwege zijn hoge moraal en ethische karakter. Ze vertelden hem verder hem dat sedert de Verenigde Staten atoombommen had gegooid op Hiroshima en Nagasaki, ze bezorgd waren geweest voor hun eigen veiligheid en overleving. Ze hadden besloten dat het tijd was om een breder contact te maken met de buitenste wereld om veilig te stellen dat we deze planeet niet gingen vernietigen met hun beschaving erbij. Dit werd hen toegestaan voor dit uitdrukkelijke doel, als een manier om contact te leggen met iemand die zij vertrouwden.

Om een lang verhaal kort te houden, Admiraal Byrd en zijn bemanning werden na hun bezoek terug begeleid door hun gastheren in hun vliegtuig, terug naar de buitenste wereld en hun levens waren voor altijd veranderd.

In januari 1956 (9 jaren later dus) leidde Admiraal Byrd weer een andere expeditie naar de Noordpool en/of Zuidpool. Bij deze expeditie drongen ze weer 2300 mijlen (bijna 3.500 km) in het centrum van de Aarde. Admiraal Byrd zegt dat de Noord- en de Zuidpool feitelijk twee van vele openingen zijn naar het centrum van de Aarde. Ik kan het niet helpen maar ik denk aan Jules Verne’s beroemde boek “Reis naar het binnenste van de Aarde” die velen van jullie misschien ook hebben gelezen of de filmversie ervan hebben gezien.

Admiraal Byrd zegt ook dat de Binnenste Aarde een innerlijke (binnenste) Zon heeft. Admiraal Byrd’s theorie is dat de polen van de Aarde convex (bol) zijn, en niet concave (hol) Schepen en vliegtuigen kunnen er eigenlijk recht in vliegen of varen.

De Amerikaanse pers berichtte Admiraal Byrd’s ontdekking, maar dat werd onmiddellijk onderdrukt door onze goede vrienden van de Geheime Regering. Ray Palmer, de uitgever(bewerker) van “Flyer Saucer Magazine”, gaf een gedetailleerd verhaal over de ontdekkingen van Admiraal Byrd. De Regering van de Verenigde Staten kocht, stal of vernietigde bijna iedere kopie ervan en vernietigde toen de platen van de drukpers.

Mij is verteld dat precies hetzelfde gebeurde met een artikel van Admiraal Byrd’s ontdekking dat geplaatst werd in de “National Geographic”. Het tijdschrift werd uitgegeven en de Regering van de VS pikte bijna ieder exemplaar weg. Als het verhaal niet waar was, hoe kan het dan dat de Regering zo verkrampt reageerde?

Nog een interessant feit is dat de Regering van de Verenigde Staten geen vliegtuigen over de polen laat vliegen. Alle vluchten worden rond de polen gestuurd en elke piloot van een lijntoestel die in deze gebieden vliegt zal je dat vertellen. Nog een interessant fenomeen is het feit dat ijsbergen zijn samengesteld uit vers water en niet met zout water dat van de polen wegdrijft. Weer een andere interessante vraag is waarom het warmer is bij de polen dan 900 of 1500 km daar vandaan.

In het boek van Dr. Raymond Bernard dat heet “De Holle Aarde” vertelt hij over een man die het verhaal van Admiraal Byrd bevestigde. Dr Nephi Cotton uit Los Angeles vertelde dat een van zijn patiënten, een man van Noorse afkomst hem het volgende verhaal vertelde:

“Ik woonde dichtbij de poolcirkel in Noorwegen. In een zomer bedachten een vriend en ik boottocht samen en om zo ver mogelijk we konden het noorder land in te gaan. Dus wij zetten voedsel voor een maand in een kleine visserboot en gingen de zee op.

“Aan het einde van de maand waren we ver het noorden ingevaren, voorbij de Noordpool en waren we in een vreemd nieuw land. We waren heel verbaasd door het weer daar. Warm en soms was het ’s nachts te warm om te slapen. Toen zagen we iets zo vreemds dat we allebei verbaasd waren. Voorbij de warme open zee waar we waren was wat leek op een grote berg. In die berg scheen de oceaan op een bepaald punt leeg te worden. Verward gingen we die richting op en merkten dat we in een grote canyon voeren die naar het binnenste van de Aarde ging. We voeren verder en toen zagen we wat ons verraste… een Zon die in de Aarde scheen.

“De oceaan die ons langzamerhand in de holle binnenkant van de Aarde had gevoerd, werd een rivier. Deze rivier ging, toen we ons dat later realiseerden, helemaal door een binnenste oppervlakte van de wereld van de ene naar de andere kant. Die kan, als je die lang genoeg volgt, je van de Noordpool recht door naar de Zuidpool brengen.

“We zagen dat de binnenste oppervlakte van de Aarde verdeeld was, zoals die andere is, in land en water. Er is heel veel zonneschijn en dieren en groen zijn daar overvloedig. We voeren verder en verder dit fantastische land in, fantastisch omdat alles enorm groot was vergeleken met de dingen aan de buitenkant. Planten zijn enorm groot, bomen gigantisch en uiteindelijk kwamen we bij reuzen.

“Ze woonden in huizen en steden, net zal wij doen op de oppervlakte van de Aarde, en ze gebruikten een soort elektrisch middel voor voertuigen zoals een monorail auto, om mensen te vervoeren. Die liep langs de kant van de rivier van stad naar stad.

“Verscheidene inwoners van de Binnenste Aarde, enorme reuzen, merkten onze boot op de rivier op en ze waren nogal verbaasd. Maar toch waren ze best vriendelijk. We werden uitgenodigd om met hen te eten in hun eigen huis en zo werden mijn kameraad en ik gescheiden, hij ging met de ene reus naar het huis van die reus en ik ging met een andere reus naar zijn huis.

“Mijn reusachtige vriend bracht me naar zijn familie thuis en ik was compleet onthutst de enorme maat van alle objecten in dit huis te zien. De eettafel was kolossaal. Er werd een bord voor me gezet gevuld met een portie voedsel dat zo groot was dat het me voor een hele week overvloedig gevoed zou hebben. De reus bood me een tros druiven aan en iedere druif was zo groot als bij ons een perzik. Ik proefde een en vond die veel zoeter dan welke ik ook ooit buiten geproefd had. In de Aarde smaken alle vruchten en groentes veel beter en ruiken meer dan dat wat we op de buitenste oppervlakte van de Aarde hebben.

“We bleven een jaar bij de reuzen, we genoten van hun kameraadschap net zo veel als zij ervan genoten ons te kennen. We bekeken veel vreemde en ongewone dingen tijdens ons bezoek met deze opmerkelijke mensen en we waren voortdurend verbaasd over hun wetenschappelijke ontwikkeling en uitvindingen.. Die hele tijd waren ze nooit onvriendelijk tegen ons en we konden naar ons eigen huis terugkeren op dezelfde manier als we waren gekomen… in feite boden ze ons zelfs hoffelijk hun bescherming aan als we die nodig hadden voor de terugreis.”

Nog een andere beschouwing van een bezoek aan de holle Aarde werd aangehaald door nog een Noor met de naam Olaf Jansen, en dat werd opgeschreven in een boek met de naam: “De Berookte God” en wijst op de centrale zon in het holle binnenste van de Aarde, die kleiner en minder schitterend is dan onze buitenste Zon, natuurlijk, en daardoor lijkt hij dus berookt.

Het boek handelt over de ervaringen van een Noorse vader en zijn zoon in hun klein vissersbootje die probeerden om het “land achter de Noordenwind” te vinden, waarover ze gehoord hadden. Een windstorm droeg hen klaarblijkelijk door de pool opening heen in het holle binnenste van de Aarde.

Het boek werd in 1908 gepubliceerd en het vertelt over de ervaringen van de zoon. Ze bleven er kennelijk twee jaren en bij de terugkeer door de Zuidpool opening verloor de vader zijn leven toen een ijsberg in tweeën brak en de boot verwoestte. De zoon werd gered en vertelde zijn ongelooflijke verhaal.

Hij werd in de gevangenis gezet voor dit krankzinnige verhaal omdat niemand hem wilde geloven. Nadat hij werd vrijgelaten en 26 jaar als visser doorbracht, verhuisde hij naar de Verenigde Staten. Toen hij negentig was werd hij bevriend met Willis George Emerson en vertelde hem zijn verhaal. Op zijn doodsbed gaf hij hem ook zijn kaarten die hij gemaakt had van het binnenste van de Aarde en het manuscript van zijn ervaringen. Het boek: ”De Berookte God” vertelt van zijn ervaringen.

[De volledige tekst van “The
Smoky God” is verkrijgbaar aan het
eind van dit document, voorafgegaan door de meer recente communicaties van de
Binnenste Aarde die door Dianne Robbins gemaakt zijn in haar twee Inner Earth
boeken]

In het boek vertelt hij dat de mensen 400 tot 800 jaar oud worden en dat ze zeer ontwikkeld zijn in de wetenschap. Ze kunnen hun gedachten doorzenden van de een naar de ander door bepaalde soorten stralingen en ze hebben grotere bronnen van elektriciteit dan wij hebben. Zij zijn de scheppers van vliegende schotels die werken met deze superieure kracht, die gehaald wordt uit het elektromagnetisme van de atmosfeer. Deze mensen zijn 3 en halve meter of nog meer van lengte.

Nog een belangrijke zijdelingse opmerking is dat in 1942 Nazi Duitsland een expeditie uitzond die samengesteld was met enkele van hun voornaamste wetenschappers in een poging om een ingang te vinden naar de holle Aarde. Göring, Himmler en Hitler bevolen van harte dit project aan. De Führer was er van overtuigd dat de Aarde een holte was en dat er mensen woonden aan de binnenkant van de wereldbol.

In de “Holle Aarde” vertelt Raymond Bernard ook over een foto die in 1960 werd gepubliceerd in Toronto in de Canada Globe and Mail die een prachtig beeld laat zien van weelderige, groene heuvels. Een vlieger claimde dat het plaatje genomen was vanuit zijn vliegtuig, toen hij “voorbij de Noordpool” vloog.

De Channelings van Djwhal Khul over de Holle Aarde met Joshua Stone.

Als ik onderzoek doe over een bepaald onderwerp ga ik graag naar Djwhal Khul’s terug koppeling over de informatie die ik kreeg. Na Hem te hebben meegedeeld wat ik aan jullie in dit boek heb verteld, had hij een aantal interessante zaken om toe te voegen.

Ten eerste bevestigde hij dat Admiraal Byrd werkelijk naar de Inner Aarde reisde zoals hij zei dat hij deed. Hij zei dat er een Zon is in de Binnenste Aarde maar die is anders dan onze buitenste Zon Hij zei dat de Aurora Borealis (het Noorderlicht) niet werd veroorzaakt door de Zon van de Binnenste Aarde(wat men heeft gedacht) maar van een andere lichtbron. Hij zei dat de opening bij de polen heel erg breed waren en dat schepen en vliegtuigen erin kunnen vliegen, maar dat die natuurlijk beschermd werden door een of ander soort energieveld. Mensen kunnen dit vinden als ze er echt naar gaan zoeken maar het wordt lichtelijk gecamoufleerd door dit energieveld.

Hij bevestigde dat er ingangen zijn naar de Binnenste Aarde in Egypte, Tibet en de Yukatan en zei er ook bij dat er nog andere ingangen waren in de Bermuda Driehoek, in de Sovjet Unie (dat heet momenteel Rusland.vertaler) en in Afrika.
Hij zei dat er verschillende rassen in de Binnenste Aarde zijn net zo als die er zijn op de oppervlakte van de Aarde en dat sommigen van hen nogal groot zijn. Hij bevestigde ook dat de Regering van de VS en andere landen zich bewust zijn van de Binnenste Aarde en het feit dat ze dat in de doofpot stoppen net zoals zij doen met UFO’s en buitenaardsen.

Dr Joshua David Stone – [http://www.iamuniversity.ch/Agartha-In-The-Hollow-Earth]

Advertenties